മുയ്യത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കമാൽ ഉസ്താദ് ഇനി ഓർമ്മയായി…
ചില മനുഷ്യർ പോകുമ്പോൾ ഒരു വ്യക്തി മാത്രമല്ല നഷ്ടമാകുന്നത്… ഒരു കാലഘട്ടം തന്നെ അവസാനിക്കുന്നു. മുയ്യത്തിന്റെ സ്വന്തം കമാൽ ഉസ്താദ് നമ്മെ വിട്ട് പോയെന്ന വാർത്ത കേട്ട നിമിഷം മുതൽ ഗ്രാമത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരു ശൂന്യത പതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ആ പുഞ്ചിരി…
വാക്കിലും പെരുമാറ്റത്തിലും പ്രവർത്തനത്തിലും ലാളിത്യം മാത്രം മുഖമുദ്രയാക്കിയ ഒരാളായിരുന്നു ഉസ്താദ്. ആളിന്റെ സ്ഥാനമോ സാമ്പത്തികമോ നോക്കി ഒരിക്കലും അദ്ദേഹം പെരുമാറിയിട്ടില്ല. വളർന്നുവരുന്ന യുവാക്കളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാനും പ്രതിഭകളെ വളർത്താനുമുള്ള അസാധാരണ കഴിവ് അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു.
മുപ്പതിലധികം വർഷങ്ങൾ…
ഒരു മഹല്ലിൽ തന്നെ — മുയ്യം — ഖത്വീബായും മുഅല്ലിമായും അഭയകേന്ദ്രമായും ജീവിതം മുഴുവൻ സേവനം ചെയ്ത ഒരാൾ. സ്റ്റേജ് കുലുക്കുന്ന പ്രഭാഷണങ്ങളോ അതിരുകവിഞ്ഞ ജാഡകളോ ഇല്ലാതെ, നിസ്വാർത്ഥമായ പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെ സമൂഹത്തിൽ തന്റെ സാന്നിധ്യം ഉറപ്പിച്ച വ്യക്തിത്വം. സ്വന്തം വാഹനമോ പരിവാരമോ ഒന്നുമില്ലാതെ ഏത് പരിപാടിയിലും ആദ്യം എത്തി തന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം നിർവഹിച്ചിരുന്ന ഒരാൾ.
മുയ്യത്തിലെ ഓരോ വീട്ടിലും അദ്ദേഹത്തിനൊരു സ്ഥാനം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ആർക്കെങ്കിലും ഒരു പ്രശ്നമുണ്ടായാൽ, ഒരു കുടുംബത്തിൽ ആവശ്യമുണ്ടായാൽ — ആദ്യമായി ഓർമ്മവരുന്ന പേര് “കമാൽ ഉസ്താദ്” ആയിരുന്നു. “ഉസ്താദിന് എന്നെ വല്ലാത്ത ഇഷ്ടമാണ്” എന്ന തോന്നൽ ഒരാൾക്കുമാത്രമല്ല, നമ്മളിൽ പലർക്കും ഉണ്ടായിരിക്കും. അങ്ങനെയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹൃദയസ്പർശിയായ വ്യക്തിത്വം.
സ്വന്തമായി മക്കളില്ലെങ്കിലും, മക്കളെക്കാൾ വിലമതിക്കുന്ന ഓർമ്മകളാണ് അദ്ദേഹം ഈ നാട്ടിൽ സംഭരിച്ചിരിക്കുന്നത്. മരിച്ചാലും മരിക്കാത്ത സ്നേഹവും സേവനവും ആദരവുമാണ് അവശേഷിപ്പിച്ചത്. ആശുപത്രിയിൽ അസുഖബാധിതനായി കിടന്നപ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തെ നെഞ്ചിലേറ്റിയ കുടുംബാംഗങ്ങളും മഹല്ല് നിവാസികളും മത്സരിച്ചുള്ള പരിചരണമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിത വിജയത്തിന്റെ തെളിവ്.
സുന്നി ജംഇയ്യത്തുൽ മുഅല്ലിമീൻ (SJM) അടക്കമുള്ള പ്രസ്ഥാന രംഗങ്ങളിൽ മികച്ച സേവനം അനുഷ്ഠിച്ച അദ്ദേഹം, കണ്ണൂർ ജില്ലാ ട്രഷറർ സ്ഥാനത്തിരിക്കുമ്പോഴാണ് ഈ യാത്ര അവസാനിച്ചത്.
മുയ്യം ഇനി ഒരു കമാൽ ഉസ്താദിനെ കാണില്ല…
എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുഞ്ചിരി, ഉപദേശം, മൃദുസ്വരം, സ്നേഹസ്പർശം — എല്ലാം ഈ നാടിന്റെ വായുവിൽ കലർന്നിരിക്കുന്നു. പ്രശ്നങ്ങൾ നേരിടുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തെ തേടി ഓടിച്ചെന്നിരുന്ന കാലം ഇനി ഓർമ്മയായി. പക്ഷേ അദ്ദേഹം തീർത്തുപോയ ബന്ധങ്ങൾ, വളർത്തിയ തലമുറ, പങ്കുവെച്ച നന്മ — ഇവയൊക്കെ ഇവിടെ തന്നെ തുടരും.
ഒരു മനുഷ്യൻ ജീവിച്ചിരുന്നുവെന്നതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ തെളിവ്, അദ്ദേഹം പോയ ശേഷം ഉണ്ടാകുന്ന ശൂന്യതയാണ്. ഇന്ന് മുയ്യം ആ ശൂന്യത അനുഭവിക്കുന്നു.
കമാൽ ഉസ്താദ് നമ്മളെ വിട്ടുപോയെങ്കിലും, നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ നിന്നു ഒരിക്കലും പോകില്ല.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുഞ്ചിരി പോലെ തന്നെ , ഓർമ്മകളും എന്നും തിളങ്ങി നിൽക്കും.
നമുക്ക് അദ്ദേഹത്തെ സ്നേഹത്തോടെ ഓർക്കാം… പ്രാർത്ഥിക്കാം… 🤍
കടപ്പാട് :
Comments
Post a Comment